Language


مقاله: انواع سیستم های اعلام حریق :


انواع سیستم های اعلام حریق :


کد مقاله: 57


سیستم های اعلام حریق به پنج نوع زیر تقسیم می شوند :

1 – سیستم های متعارف (آدرس ده بوسیله چراغ هشداردهنده)Conventional system                 

2 – سیستم های آدرس پذیر با نمایشگر LCD               Addressable  system                         

3- سیستم های هوشمند                                                              Intelligent  system

4- سیستم های رادیویی یا بی سیم                                                      Wireless system

5- سیستم های مدیریت ساختمان  BMS=Building  Management  system                               

سیستم اعلام حریق متعارف (آدرس ده بوسیله چراغ هشدار دهنده تابلو مرکزی)

سیستم متعارف از قدیمی ترین انواع سیستم های اعلام حریق است که علی رغم تغییرات کیفی اندک،همچنان مورد استفاده قرار می گیرد . در این سیستم چندین آشکار ساز و شستی که یک منطقه از ساختمان را پوشش می دهند در قالب یک مدار بهم پیوسته وبه تابلوی کنترل  مرکزی متصل می شوند.بنابراین هر مدار نماینده یک منطقه است.

مدار هم بندی در یک سیستم متعارف در شکل زیر دیده می شود:

اجزای سیستم اعلام حریق :

تابلوی کنترل مرکزی : تابلوهای کنترل مرکزی برای دریافت سیگنال های ارسالی از سوی شستی ها وآشکارسازهای اتوماتیک و راه اندازی هشدار دهنده های دیداری و شنیداری ونیز تعیین محل وقوع حریق و در مجموع مدیریت و اداره کل سیستم نقش اصلی را به عهده دارند.

آشکار سازهای اتوماتیک حریق :    آتش  با دود ،حرارت ونورهای مادون قرمز وماورای بنفش شعله همراه است واشکار سازهای اتوماتیک با حس کردن هر یک از این اثرات می توانند به وقوع آتش سوزی پی برند. بر همین اساس آشکار سازها در سه گروه کلی حساس به دود،حرارت وشعله قرار می گیرند .

شستی های اعلام حریق : شستی ها مانند یک  سوئیچ عمل می کنند وعملکرد آنها بصورت دستی می باشد .فرد یا افرادی که به وقوع حریق پی برده اند میتوانند با اعمال فشاری اندک و شکستن شیشه روی شستی موجب فعال شدن مدار گردند.

اعلام کننده های شنیداری : آژیرها ،زنگ ها و بوق ها وسایل رایج برای اعلام خطر و هشدار هستند. پخش پیام های هشدار با صدای ضبط شده از طریق بلندگوها نیز روش دیگری  برای اعلام شنیداری است ، نوع دیگری از اعلام های شنیداری نه بصورت عمومی بلکه بصورت اختصاصی و یا صدایی خفیف برای اطلاع متصدیان سیستم اعلام حریق بکار گرفته می شود،تا کاربران از طریق تابلوی کنترل مرکزی از وضعیت و عیوب احتمالی سیستم مطلع گردند.

نشانگرهای دیداری: انواع چراغ های هشدار از نوع گردان و چشمک زن در راهروها ،سرسراها و بالای در اتاق ها به عنوان نشانگرهای عمومی وانواع دیودهای نشانگر در روی تابلوی کنترل مرکزی برای تعیین عیوب ووضعیت سیستم از جمله نشانگرهای دیداری هستند.

تجهیزات کمکی و واسطه ای :

انواع مبدل ها وبردهای میانجی ورودی وخروجی برای برقراری ارتباط بین دو چیز یا چند سیستم مختلف

انواع رله هاو بردهای میانجی برای کنترل سیستم تهویه،درهای حریق،درهای اضطراری ،فراخوانی آسانسور

مجزا کننده های اتصال کوتاه برای حفاظت عملکرد مدار

انواع تجهیزات ارتباطی مانند شماره گیر های خودکار تلفنی

انواع تجهیزات آزمایش سیستم

تابلوها تکرار کننده اعلام حریق برکنترل وضعیت از چند نقطه

کابل ها ،سیم ها،سینی ها،جعبه تقسیم ها و لوله ها برای برقراری ارتباط بین اجزای مختلف سیستم

تابلوی کنترل مرکزی :

تابلوی کنترل مرکزی در حقیقت مغز سیستم اعلام حریق می باشد ،که ضمن پایش کلیه ورودی ها ،کلیه سیستم های خروجی را نیز کنترل می کند . در عین حال توان الکتریکی کلیه بخش ها از طریق همین تابلو تامین می شود.

منبع تغذیه اصلی تابلوهای کنترل از نوع AC ومنبع تغذیه ثانویه آنها از نوع DC است .

انواع اشکارسازها و شستی ها ،تجهیزات ورودی تابلوی کنترل محسوب می شوند .

آژیرها ،چراغ های هشدار وانواع تجهیزات عمل کننده دیگر مانند رله های فراخوان اسانسور،بازکن درهای اضطراری و دمپرهای حریق از جمله تجهیزات خروجی محسوب می شوند .

انتخاب تابلوی کنترل مرکزی اعلام حریق تابعی است از اندازه ساختمان،کاربری،تعداد مناطق و تجهیزات مورد نیاز ورودی و خروجی اعلام حریق می باشد.

تابلوهای مرکزی باید در نقاطی از ساختمان نصب شوند که احتمال وقوع حریق در آنها کمتر است و درعین حال رفت وآمد پرسنل  نگهداری کننده ساختمان در آنجا بیشتر است .

محل نصب تابلوی مرکزی اعلام حریق باید کاملاً روشن باشد . بنابراین لازم است مکانی که در آن تابلوی کنترل مرکزی نصب شده است مجهز به سیستم روشنایی اضطراری باشد.

صحت عملکرد سیستم،تغییر آدرس ها،امکانات برنامه ریزی و دلخواه  سازی ،تنظیم زمان،راه اندازی مجدد آشکارساز ها، ساکت نمودن آژیرها وخاموش نمودن تجهیزات هشدار دیداری ،ذخیره اطلاعات و رویداها ،نمایش وضعیت،برقراری ارتباط تلفنی با مراکز مسئول ،چاپ گزارش ها وکنترل کلیه رله ها از جمله عملیاتی است که تابلوی کنترل مرکزی اعلام حریق قادر به انجام آنها می باشد.

برهمین اساس تابلوهای کنترل مرکزی ممکن است شامل همه و یا تعدادی از کلیدها ودیودهای نمایشگر زیر باشند . البته تابلوهای کنترل مرکزی هوشمند یا آدرس پذیر جدا از چراغ های راهنما،دارای صفحه نمایشگر مخصوص (Display) هستند و امکان اتصال به رایانه وثبت اتفاقات از طریق آن را نیز دارند و در عین حال می توانند با تجهیزاتی چون مودم (Modem) یا کارت شبکه از راه دور نیز کنترل شدند .

 برخی از کلیدهای عمل کننده و دیود های راهنما عبارتند از :

کلیدتمرین (Drill Switch): کلیدی برای قطع ارتباط بین تابلوی کنترل مرکزی با مدارهای تکرار کننده و ستاد آتش نشانی برای انجام عملیات ازمایش و اطمینان از صحت عملکرد مدار.

کلید راه اندازی مجدد(Reset Switch) : برای بازگرداندن سیستم به حالت عادی.

کلید سکوت (Silence Switch): برای قطع  صدای هشدار دهنده های صوتی .

کلید ورودی اطلاعات (Data Entry Keys) :کلید ها ودکمه های روی تابلوی کنترل مرکزی برای وارد نمودن کلمه عبور و یا تنظیم شرایط .

دکمه های جهت دار یا کلیدهای پیکان (Arrow Keys):کلیدهای پیکان با جهات چهارگانه پائین ،بالا،راست و چپ برای دست یابی به اطلاعات و دسترسی به فهرست تنظیم شده .

دکمه فرمان (Commmand Key): کلید یا دکمه ای برای انجام تغییرات در فهرست های مختلف مطابق نیاز کاربر نشانگر های دیداری تابلو از نوع دیودی به رنگ های مختلف هستند، این دیودها به منظور اعلام زیر مورد استفاده قرار می گیرند:

هشدار حریق (معمولاً به رنگ قرمز)

پیش هشدار حریق (معمولاً به رنگ کهربایی)

بروز عیب در داخل تابلوی کنترل مرکزی (معمولاً  به رنگ کهربایی)

بروز عیوب خارجی (معمولاً به رنگ کهربایی)

بروز عیوب در ریز پردازنده (معمولاً به رنگ کهربایی)

برقراری جریان درست تغذیه الکتریکی (معمولاً به رنگ کهربایی)

عیب در سیستم (معمولا به رنگ کهربایی)

عیب در سیستم هشدار و بروز نقص در مدار اعلام کننده های صوتی (معمولاً به رنگ کهربایی)

عیب در حلقه(به رنگ کهربایی)

عیب زمین،اتصال مدار به زمین (معمولاً به رنگ کهربایی)

برقراری  ارتباط ،دیود با حالت چشمک زن برای وقتی که ارتباط سیستم با تابلوی کنترل مرکزی برقرار است (معمولا به رنگ سبز)

دیود ورودی وخروجی حلقه برای نمایش وارد مدار شدن مجزا کننده اتصال کوتاه (معمولاًبه رنگ کهربایی)

دیود مناطق به تعداد مناطق حریق (معمولا به رنگ قرمز)

دیود نوری شرایط عادی (معمولا به رنگ سبز)

دیود نوری شرایط عیب (معمولا به رنگ کهربایی یا زرد).در بسیاری از تابلوها به همراه روشن شدن این دیود یک بیزر داخلی نیز به صدا در می آید.

دیود کم ظرفیت بودن باتری.

دیود تنظیمات اشتباه و راه اندازی مجدد.

دیود نوری جریان متناوب .روشن بودن این دیود نشانگر برقراری جریان Ac به تابلو است.

دیود نوری در حال کار.

آشکار سازها

انواع آشکارسازهایی که درسیستم های اعلام حریق مورد استفاده قرار می گیرند بسیار زیاد  ومتنوع می باشد که ما چندین نمونه( آشکارساز دودی، حرارتی  و گازی ) از رایج ترین انواع آنها را مورد بررسی قرار می دهیم :

آشکارسازهای دودی

آشکار سازهای دودی از رایج ترین انواع آشکار سازهای اعلام حریق هستند که در چهار نوع یونیزاسیون ،فوتوالکتریک یا نوری ،لیزری و استنشاقی یا مکشی مورد استفاده قرار می گیرند . که در میان آنها نوع فوتوالکتریک یا نوری به لحاظ استفاده از فراوانی بیشتری برخوردار است .

بطور کلی دتکتورهای دودی بسیار سریع تر از دتکتورهای حرارتی عمل می کنند .

حساسیت آشکار سازهای دودی بطور معمول براساس درصد تیرگی بر متر%obs/m)) سنجیده می شود.

براساس استاندارد انجمن سیستم های حفاظت از حریق بریتانیا ، سه نوع حساسیت با درصدهای  مختلف برای آشکارسازهای دودی تعریف شده است :

حساسیت معمولی   5%obs/m              

حساسیت زیاد                  2%obs/m 

حساسیت خیلی زیاد0.8%obs/m           

برخی از آشکار سازهای دودی مجهز به دیودی هستند که روشن وخاموش بودن آن و یا زمان چشمک زدن آن می تواند بیانگر وضعیت آشکار ساز باشد.

 

چشمک زدن دیود  در هر9 ثانیه نشانه وضعیت عادی است . چناچه دیود بطور مستمر روشن بماند نشانه عمل نمودن آشکار ساز و ارسال سیگنال هشدار است و اگر دیود خاموش بماند یا چشمک های سریع (هر 1.5 ثانیه یکبار) بزند نماینگر عیبی در آشکار ساز است.


تمامی حقوق این سایت متعلق به شرکت نمادین طرح می باشد